Bloemkool is een gezonde groente.Dat wist mijn opa ook al.
Volgens de overlevering was hij de grootste bloemkoolteler van Nederland in de
jaren twintig.
In mijn archief bevinden zich een paar artikelen over de
populariteit van ‘Veentjes Bloemkoolzaad’.
![]() |
| Overgenomen uit 'De familie Van Veen door de eeuwen heen': Catalogus herfst 1927 van Maatschappij voor Zaadselectie en Zaadteelt Zwaan & Van der Molen. |
In de Herfstcatalogus in de herfst van 1927 werden de Van
Veen’s zaden aangeprezen vanwege hun flinke sneeuwwitte koolen en het korte
blad. Verder waren ze bestand tegen schift. Dan komen de bloempjes te vroeg uit
het bloemscherm tevoorschijn. De kool wordt dan niet mooi compact.
Mijn vader (links) staat met zijn broers Koos en Theo in een
bloemkoolveld op de tuin van zijn vader.
Mijn vader teelde ook bloemkool, naast andere groenten. Om
de zo geroemde sneeuwwitte kleur te bewaren, moet het blad over de kool worden
geknakt, zodat de zon de kool niet geel kan kleuren. Als kind kan ik me
herinneren dat we regelmatig de paden in werden gejaagd om de bloemkolen te
dekken. Aan het einde van het karwei had je geen rug meer over. Zoals met alle
groenten: als je aan het einde van het veld was, kon je weer opnieuw beginnen,
want dan waren andere kolen, die eerder niet zichtbaar waren, wel tevoorschijn
gekomen. En dan begon het knakken van de bladeren over de die kolen weer.
Als ik een bloemkool koop, hoop ik altijd dat er nog een
restant van het Veentjes-Bloemkoolzaad aanwezig is.



Geen opmerkingen:
Een reactie posten